|
Dutchfields organiseert regelmatig wandelingen waar eigenaren elkaar kunnen ontmoeten en de honden (en hun baasjes) fijn kunnen genieten. De eerstvolgende vandeling is:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
(Op de foto) Grace ontdekt Marrac en herkent haar nestgenoot nog.
|
|
NIEUWJAARSWANDELING 2010
Zaterdag 23 januari 2010 werd de Dutchfields NIEUWJAARSWANDELING gehouden. Locatie: omgeving Radiosterrenwacht tussen Hooghalen en Grollo. Een verslag:
Alles was stijf bevroren en her en der lag nog een dikke laag sneeuw, de Nieuwjaarswandeling 2010 zal lang in ons geheugen blijven. Op de parkeerplaats een grote verzameling mensen, amper herkenbaar door dikke mutsen, sjaals en hoge kragen. Gelukkig herkennen de honden elkaar wel en al snel is iedereen in gesprek met de eigenaar van een honden- broer of zus.
Uiteindelijk op weg voor een wandeling van bijna 2 uur. Bijna 70 wandelaars en een dito aantal honden. Aan het begin is een grote wei en de hele meute gaat in grote bogen in vliegende vaart achter elkaar aan. Dat is ook de eerste stop om op de laatkomers te wachten. Aan het begin is het ook altijd druk in de achterhoede om zoekende honden te vangen. Door de lengte van de stoet raken de honden de baas wel eens kwijt en gaan dan op het spoor terug. Op elk kruispunt is een dergelijke stop en zo loopt men ongemerkt steeds in ander groepje.
Na afloop konden we terecht in een restaurant in het dorp, de camping is weer eens in de verkoop en dus gesloten.
In Napoleon zijn we al eens eerder te gast geweest en het bleek ook dat ze niet alleen het interieur hadden veranderd, maar ook de naam. Hoe dan ook, men was wel toe aan een warm kopje koffie en intussen kon men nog meer verhalen uitwisselen.
Het was een geslaagde dag, volgend jaar gaan we weer op pad! Als het lukt probeer ik dit voorjaar ook nog een strandwandeling te plannen. Houd deze site maar in de gaten!
Een verslag van één van de deelnemers (Rita Olinga)
Op zaterdag 23 januari hebben we met Grace (DUTCHFIELDS MEGHAN LITTLE PEARLE)meegelopen met de nieuwjaarswandeling van Dutchfields Bordercollies.
Het was een geslaagde wandeltocht door een bevroren landschap met nog gedeeltelijk sneeuw. We hebben er echt van genoten. Het was voor ons de eerste keer en voor Grace (9 maanden) ook. We hebben weer eens ontdekt hoe een eigenwijze border Grace eigenlijk is. Alle honden liepen netjes over en langs het pad maar Grace liep in het weiland ernaast, zat in de sloot, liep aan de andere kant van het prikkeldraad en snoof een spoor van wild op.
Toen alle honden weer aan de lijn moesten was Grace dus zoek!. O.k, wachten maar zei Sandra tegen Jurka, ze komt wel weer terug daar waar ze je het laatst gezien heeft. En ja hoor na een tijdje dook ze weer op, keek ons aan en liep vrolijk weer verder naar voren. Op een gegeven moment had iemand haar gevangen en Jurka liep naar voren om haar over te nemen. Geen Grace dus. Bleek dat we haar al voorbij hadden gelopen want ze had nu een rode lijn aan. O.k al met al goed gekomen dus. Ze heeft er in ieder geval van genoten en wij ook. Na afloop hebben we nog een kop heerlijke ertensoep gegeten in een Schots restaurant.
We gaan volgend jaar vast weer mee en hopen dat Grace dan wat minder eigenwijs is geworden.
|
